السيد الخوئي ( مترجم : الشيخ جعفر السبحاني )

49

مرزهاى اعجاز ( فارسى )

و اين مطلب براى بسيارى از ما يك امر عادى است ولى هرگز اين قاعده در قرآن جارى نيست ، مداومت و ممارست با اسلوب قرآن ، به هيچ كس امكان نمىبخشد كه مانند قرآن و يا مانند سوره‌اى از سوره‌هاى آن بياورد . اين خود حاكى است كه قرآن داراى اسلوب خاصى بوده كه از حدود تعليم و تعلم بيرون مىباشد و در خور امكان معارضه نيست . قرآن ، انشاى پيامبر اسلام نيست اگر تصور شود كه قرآن انشاى خود پيامبر است بايد در ميان سخنان او كلامى پيدا كنيم كه از نظر بلاغت و اسلوب مانند قرآن باشد ، در صورتى كه در ميان خطب و سخنان كوتاه و بلند آن حضرت كه گردآورى شده است ، چيزى شبيه قرآن پيدا نمىشود . اگر در ميان سخنان او چيزى شبيه قرآن پيدا مىشد قطعا براى ما نقل مىشد و بالاخص دشمنان اسلام كه مىخواهند به هر وسيله‌اى با اسلام بجنگند ، آن را در سراسر جهان انتشار مىدادند . بلاغت داراى شعب و فنونى است بلاغت داراى حدود و مرزهاى معينى است كه نوع مردم نمىتوانند از آن تجاوز بنمايند ، و هيچ كس نمىتواند به تمام شعب و اقسام آن احاطه پيدا كند و در تمام انواع آن ماهر و استاد گردد ، زيرا